ส้มตำ มายั่วน้ำลาย...

จงมองให้เห็น..ความงาม...

รอยตะปู...

   ผมชอบอ่านหนังสือในเวลาว่างๆ เวลาที่เราพร้อมที่อยากจะอ่านมัน ผมชอบหนังสือนิทานซะมากกว่าเพราะอ่านจบแล้วมักจะได้แง่คิดดีจากนิทานเรื่องต่างๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่เคยอ่านหนังสือแนวอื่นเลยนอกเหนือจากนิทาน แนวจิตวิทยา วรรณกรรม การศึกษาก็อ่านบ้างตามโอกาสที่เหมาะสม..
   ผมมีนิทานที่มีแง่คิดดีๆ ให้ไว้อ่าน ผมอ่านแล้วชอบนิทานเรื่องนี้มากครับ

เรื่องราวมีอยู่ประมาณว่า..

     มีเด็กน้อยคนหนึ่งอารมณ์ไม่ค่อยจะดีพ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา 1 ถุงและบอกเขาว่า..

ทุกครั้งที่ลูกรู้สึกไม่ดี โมโห หรือโกรธใครก็ตาม ให้ตอกตะปู 1 ตัวลงไปที่รั้วหลังบ้านก็แล้วกัน วันแรกผ่านไป เด็กน้อยตอกตะปูเข้าไปที่รั้วถึง 37 ตัว วันที่ 2 และ วันที่ 3 และแต่ละวันที่ผ่านไป ผ่านไปจำนวนตะปูก็ค่อยๆลดลง ลดลงๆ เพราะเด็กน้อยรู้สึกว่า การรู้จักควบคุมตัวเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ

แล้ววันหนึ่งหลังจากที่เขาสามารถ ควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาเดินไปหาพ่อเพื่อบอกว่า เขาคิดว่าเขาไม่จำเป็นที่ต้องตอกตะปูอีกแล้ว เพราะเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาสามารถควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนแล้ว

พ่อยิ้มแล้วบอกลูกชายว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ลองพิสูจน์ให้พ่อดู ทุกๆครั้งที่ลูกสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตัวเองได้ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้านที่ละ 1 ตัว วันแล้ววันเล่า เด็กชายก็ค่อยๆถอนตะปูออกทีละตัว ๆ จนในที่สุด วันหนึ่งตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออกเด็กชายดีใจมากรีบวิ่งไปบอกพ่อของเขาว่า ผมทำได้แล้วครับ
ในที่สุดผมก็ทำได้สำเร็จ

พ่อไม่ได้พูดว่าอะไร แต่จูงมือลูกของเขาไปที่รั้วนั้น แล้วบอกลูกทำได้ดีมากทีนี้ลองมองกลับไปที่รั้วสิ เห็นมั๊ยว่ารั้วมันไม่เหมือนเดิมมันไม่เหมือนกับที่มันเคยเป็นก่อนหน้านี้ ลูกจำไว้นะ ว่าเมื่อไหร่ที่เราทำอะไรลงไปด้วยการใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมักจะเกิดรอยแผล เหมือนกับการเอามีดไปกรีดหรือแทงใครเข้า

ต่อให้ใช้คำว่า..ขอโทษ..สักกี่หนก็ไม่อาจจะลบรอยแผลหรือความเจ็บปวดที่เกิดกับเขาคนนั้นได้

ลูกจงจำคำว่า ..ขอโทษ..ไว้เสมอนะไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตามนะจำไว้อีกด้วยว่า สิ่งที่มันเกิดขึ้น รอยร้าวที่เกิดขึ้นกับเขา เขาอาจจะไม่มีวันลืมมันได้ตลอดไป

สิ่งที่สำคัญคือ..
"รู้ทันความโกรธให้เร็วที่สุด ทันทีที่สติรู้ทันว่าเราปล่อยให้ความโกรธครอบงำ อย่างน้อยมันจะหยุดเพ่งโทษคนอื่นวางความยึดมั่นว่าเราถูกลงเป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ไขสถานการณ์ดีกว่าปล่อยให้ความยึดว่า ตัวเองถูกเสมอ หรือฐิทิมานะมาทำลายทุกอย่างรวมทั้งชีวิตตัวเราเอง"...

การเทียบหน่วย...

ที่ประชุมใหญ่มาตราชั่งตวงวัด(Conference General des Poids et Measures) ซึ่งมีชื่อย่อเรียกว่าCGPM ได้แนะนำให้ใช้ระบบหน่วย SI ในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนั้น ประเทศต่างๆ มีระบบหน่วยชั่งตวงวัดใช้อยู่หลายระบบ..

แต่มีระบบที่สำคัญอยู่ 2 ระบบคือ 1. ระบบอังกฤษ ใช้ในประเทศอังกฤษและกลุ่มประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ ระบบนี้ใช้หน่วยวัดระยะทางเป็นฟุต วัดแรงเป็นปอนด์ และวัดเวลาเป็นวินาที ซึ่งเราเรียกระบบนี้ย่อๆ ว่า ระบบ fps 2. ระบบเมตริก เริ่มใช้ครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศส แบ่งออกเป็นตามลักษณะของระบบที่ใช้ได้เป็น 3 แบบคือ ก. ระบบ cgs มีหน่วยพื้นฐานเป็น เซนติเมตร กรัม และวินาที ข. ระบบ mks มีหน่วยพื้นฐานเป็น เมตร กิโลกรัม และวินาที ค. ระบบ mk (forces) มีหน่วยพื้นฐานเป็น เมตร กิโลกรัม-แรง และวินาที การเปลี่ยนหน่วยจากระบบหนึ่งไปเป็นระบบอื่นใดซึ่งเป็นที่ยอมรับกันใน ปัจจุบันจะทำได้โดยใช้ค่าเปลี่ยนหน่วย (conversion factor) ในตารางที่ 2 - ตารางที่ 8

ขอขอบคุณ  ข้อมูลที่มีประโยชน์จาก เว็บไซต์ Digital Library for school net เพื่อร่วมกันสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้บนโลกอินเตอร์เน็ต

เพื่อนๆ...ที่ดีของฉัน ในฉันเรียน ป.6

เพื่อนๆที่น่ารักทุกคน..

มีภาพมาฝากอีกแล้ว..

..น่ะค่ะ....

คำคมบนภาพถ่าย ราขิต สุพร (21)...

เจ้าสิงโต คิดได้...

    เดิมทีสิงโตเป็นสัตว์ที่อ่อนแอหาความสง่างามมิได้เลยมันรู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง จึงคร่ำครวญต่อเทพเจ้าทุกวัน จนกระทั้งเทพเจ้าทนไม่ไหว เสกให้สิงโตกลายเป็นสัตว์ใหญ่ที่แข็งแรงและสง่างาม.. 

แต่ว่าสิงโตก็ยังไม่พอใจโอดครวญต่อเทพเจ้าว่า “ข้าพเจ้ายังกลัวไก่โต้ง”  
เทพเจ้าตอบว่า “ข้าได้ประทานสิ่งที่วิเศษที่สุดให้แก่เจ้าแล้ว ยังจะเอาอะไรอีก” 

สิงโตรู้สึกเสียใจจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป ในขณะที่มันกำลังคิดที่จะฆ่าตัวตายนั้นเอง มันก็พบช้างตัวหนึ่ง ช้างพูดพลางกระดิกหูไปมา
สิงโตจึงถามช้างว่า “ทำไมต้องกระดิกหูอยู่ตลอดเวลา”
ช้างตอบว่า “แกเห็นยุงตัวเล็ก ๆที่ตอมอยู่รอบๆ ตัวของฉันหรือเปล่า ถ้าหากมันบินเข้าไปในหูของฉันละก้อ ฉันคงจะตายแน่ๆ”  

สิงโตได้ฟังแล้วจึงรำพึงขึ้นว่า..

“แม้แต่สัตว์ใหญ่อย่างช้าง ยังกลัวยุงตัวเล็ก ๆ ถ้าเช่นนี้ ทำไมฉันจะต้องเสียใจที่ตัวเองกลัวไก่โต้งด้วยเล่า”

กบน้อยผู้ไม่ยอมแพ้...

ครั้งหนึ่งมีกบตัวเล็กๆ ฝูงหนึ่งได้มาร่วมกันจัดการแข่งขันเพื่อปีนขึ้นไปบนยอดเสาไฟฟ้า กลุ่มชนชาวกบมากมายมารอชมและเชียร์การแข่งขันครั้งนี้..

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น พูดอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่มีกบตัวใดจะเชื่อว่า เจ้ากบตัวเล็กๆ เหล่านั้นจะปีนขึ้นไปจนถึงยอดเสาได้หรอก มีเสียงพูดลอยๆมาให้ได้ยินเป็นต้นว่า
 
" เขาไม่มีทางจะขึ้นไปถึงยอดได้หรอกมันยากลำบากขนาดนั้น" หรือ "เขาไม่มีโอกาสจะประสบความสำเร็จหรอกเสามันสูงขนาดนั้น" เจ้ากบตัวน้อยๆเหล่านั้นก็ริ่มร่วงหล่นลงมาทีละตัว

กบบางตัวส่งเสียงร้องตะโกนว่า "มันยากเกินไป ไม่มีใครทำได้หรอก" กบน้อยส่วนใหญ่จึงเริ่มเหนื่อยและยอมแพ้

แต่มีกบตัวหนึ่งซึ่งยังคงปีนอย่างมุ่งมั่น สูงขึ้นและสูงขึ้น เจ้าตัวนี้ไม่มีทางยอมแพ้ และเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน กบตัวอื่นๆ ต่างยอมแพ้หมด ยกเว้นกบตัวน้อยๆตัวนั้น ด้วยความพยายามสุดกำลัง มันสามารถปีนขึ้นสู่ยอดเสาได้

กบทุกๆตัวอยากรู้จังว่าเจ้ากบตัวเล็กๆ ตัวนี้มีพลังในการปีนขึ้นไปสู่ยอดเสาอันเป็นเป้าหมายจนประสบความสำเร็จได้อย่างไร?

เรื่องกลับกลายเป็นว่า....แท้จริงแล้ว 
เจ้ากบตัวผู้ชนะนั้น..หูหนวก!

มีภาพมาฝาก...

 5 สาวสวยกับ 1 หนุ่มหล่อๆ..

พี่ลาร์ค คนหล่อ..

อาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก...

ในชีวิตของเรายังมีสิ่งที่เรามองว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ก็เป็นไปได้
ความสำเร็จส่วนใหญ่มาจากทัศนคติที่ดี
มองว่าเป็นไปได้ขณะที่คนอื่นมองว่าเป็นไปไม่ได้

เช่นเดียวกัน ความสุขก็มาจากทัศนคติที่ดี มองว่าไม่ใช่ปัญหา
ขณะที่คนอื่นมองว่าเป็นปัญหา มองว่าเป็นเรื่องเล็ก
ขณะที่คนอื่นตีโพยตีพาย ยิ้มได้ขณะที่คนอื่นซึมเศร้าโรยรา

แต่การเปลี่ยนมุมมองที่วางบนรากฐานของความเคยชิน
ที่ถูกปลูกฝังแต่เด็กไม่ใช่เรื่องง่าย
เราต้องทลายค่านิยมและความเคยชินก่อน
และต้องฝึกฝนจนมันหลอมเป็นส่วนหนึ่งของสัญชาตญาณ

เมื่อเปลี่ยนมุมมอง เราจะพบเห็นอะไรหลายอย่างต่างไป
เปิดโอกาสให้สร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ที่เราไม่เคยคาดฝันมาก่อนว่าทำได้
และไม่มีทางทำได้เมื่อมองโลกด้วยมุมมองเดิมๆ
และเมื่อกล้าเปลี่ยนมุมมอง ด้วยทัศนคติที่ดี
อาทิตย์ก็ขึ้นทางทิศตะวันตกได้ และแต่ละวันใหม่ก้ไม่มีวันเหมือนเดิม  

ชีวิตใช้ได้คือชีวิตได้ใช้
อย่าให้ตัวเลขอายุหยุดความเป็นเด็กในตัวคุณ
อย่าให้คนอื่นใช้ชีวิตให้คุณ
จุดหมายไม่สำคัญเท่าสองข้างทาง

หนึ่งปัญหาที่ไม่แก้ไขในวันนี้
มักกลายเป็นหลายปัญหาในวันพรุ่งนี้
 
เสียเวลาไปกับการวิตก เท่ากับว่าเวลาที่จะใช้ชีวิตลดลง
ใช้ชีวิตทีละนาที และใช้นาทีนี้ให้ดีที่สุด
คนฉลาดรู้จักเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น แล้วสร้างทางของตัวเอง
อย่าเพิ่งคิดเปลี่ยนแปลงโลก เปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นก่อน

ปุ๋ยที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตคือการใช้ชีวิต
เราทุกคนได้รับของขวัญจากธรรมชาติเหมือนกัน คือร่างกายและลมหายใจ
เราเลือกแบบร่างกายไม่ได้ แต่เราเลือกวิธีการใช้ชีวิตได้
ความพ่ายแพ้ส่วนใหญ่ในโลกนี้เกิดขึ้นก่อนในหัวใจ
 
ไม่มีอุปสรรคใดในโลกที่ขวางปัญญาบวกความอดทน
ความพยายามมีราคาของมัน แต่ผลลัพธ์ที่ได้คุ้มเสมอ
พื้นที่สมองมีจำกัดเกินกว่าที่จะเสียไปจดจำเรื่องไม่ดีของคนอื่น
 
ชีวิตก็เช่นชิงช้าสวรรค์
เป็นการหมุนเวียนของขึ้นกับลง
ขึ้นได้ก็ลงได้แล้วก็ขึ้นได้อีก 

จาก อาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก
โดย วินทร์ เลียววาริณ

ภาพแห่งการปิดเรียน Quarter 2

    สนุกหรรษา ตามภาษาเด็กๆ ชั้น ป.6 พี่รัก  พี่แนน  พี่ปุ๊ก  และพี่เดียว..

3 สาวสวยแห่งชั้น ป.6 โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา..

ต้นไม้ปัญหา...

ทุกครั้งที่ผมย้อนกลับมาอ่านบันทึกเรื่องนี้

ผมจะรู้สึกมีพลังหวนกลับมาอย่างบอกไม่ถูก

ขอบคุณเรื่องเล่าดีๆ เรื่องนี้มากครับ..

     ช่างไม้ที่ฉันจ้างมาซ่อมบ้านต่างจังหวัด เพิ่งเสร็จงานอย่างทุลักทุเล ยางรถที่แตก ทำให้เขาเสียเวลางานไปกว่าชั่วโมง เลื่อยไฟฟ้าก็เสีย

   แล้วนี่รถปิ๊คอัพโกโรโกโส ก็สตาร์ทไม่ติดเสียอีก ฉันจึงต้องขับรถไปส่งเขาที่บ้าน เขานั่งเงียบตลอดทาง 

เมื่อไปถึงเขาพาฉันไปรู้จักกับสมาชิกในครอบครัว ในระหว่างที่เราเดินผ่านประตูรั้ว 

  เขาหยุดครู่หนึ่งที่ต้นไม้หน้าบ้าน เอามือทั้งสองขึ้นไปเหนี่ยวกิ่งใหญ่ชั่วครู่หนึ่ง เมื่อไปถึงประตูบ้าน สีหน้าของเขาแช่มชื่นเป็นคนละคน เขาสวมกอดลูกชายเล็กๆ ทั้งสอง รวมทั้งหอมแก้มภรรยาหลังจากนั้น เขาก็เดินมาส่งฉันที่รถ
 

เราเดินผ่านต้นไม้ต้นเดิม 

ฉันอดไม่ได้ที่จะถามเขาด้วยความอยากรู้ว่า 

เขายกมือทั้งสองเหนี่ยวกิ่งไม้ตอนขาเข้ามาทำไม? 

อ้อ..นั่นมันต้นไม้ปัญหาของผมเอง เขาตอบปัญหาในการทำงานเกิดขึ้นกับผมเสมอๆ 

แต่ที่แน่ๆ สิ่งหนึ่งก็คือ ปัญหาต่างๆ พวกนี้ไม่ใช่ปัญหาของคนในบ้านไม่ว่าจะเป็นภรรยาหรือลูกๆ 

ดังนั้นผมก็เลยแขวนปัญหาทั้งหมดที่มีในแต่ละวันไว้ที่ต้นไม้ต้นนี้ก่อนเข้าบ้า­น แล้วผมก็จะเอาปัญหาที่แขวนไว้ออกไปกับผมใหม่ในตอนเช้า 

เขายิ้ม 

คุณรู้ไหม?  

ที่แปลกก็คือ ดูเหมือนปัญหาที่ผมเอาติดตัวกลับไปทำงานในทุกเช้า ไม่เคยมากเท่าตอนเอามาแขวนเลยสักที
 

ฤดูกาลใหม่..กำลังมาเยือน...